Het is zover!

Jaaa! Het startschot heeft geklonken, we gaan beginnen! Eerder lichtte ik al een klein tipje van de sluier op, maar nu gaan we echt van start. Met een groep van 50 schrijvers gaan we een boek schrijven. We zetten ons in om de eenzaamheid onder ouderen draaglijker te maken. Een ontzettend mooi project, waar je aan bij kunt dragen door bijvoorbeeld het boek te kopen (mocht je dit doen, wil je dan steuncode MR-661 invoeren?) of iemand als mevrouw Kneep een keer een bezoek te brengen. Mijn persoonlijke verhaal kun je hier zien. Wil je weten hoe jij kunt helpen? Kijk dan op www.koffieschenken.nl.


“Wat kan ik van u leren?”

Heerlijk vind ik het om te luisteren naar mensen die hun dromen najagen en daar gepassioneerd over vertellen. Onlangs was ik met zo’n veertig andere mensen in Haarlem, waar Edward Molkenboer enthousiast zijn nieuwe plannen uit de doeken deed. Ik volg Edward al een tijdje op Facebook. Na negentien jaar waarin de focus vooral op zijn carrière – en veel geld verdienen – lag, heeft hij het roer radicaal omgegooid.

Ruim een jaar geleden heeft hij de stichting `Goed doen voor een ander’ opgericht. De stichting organiseert activiteiten die onder andere op ouderen gericht zijn. Het begon met koffieschenken in een woonzorgcentrum, een hele welkome onderbreking van de dag voor de bewoners. Extra leuk is het als de ‘schenkers’ hun kind(eren) meenemen. De mensen genieten intens van de vrolijke energie die de kinderen brengen. Ook zijn er bingo- en sportmiddagen georganiseerd. Al deze activiteiten hebben als doel de eenzaamheid onder onze oudere medemens te verminderen. Mooi toch?

Edward heeft zich ook ingezet voor gezinnen die zich in een uitdagende levenssituatie bevinden en daardoor weinig geld hebben. Voor de kinderen zijn met Sinterklaas cadeaus ingezameld en er is zelfs een vakantie in het buitenland geregeld voor een aantal gezinnen. Daar bleef het niet bij, kijk maar eens op https://www.facebook.com/goeddoenvooreenander/?fref=ts

Zaterdag vertelde Edward over de droom die hij al dertig jaar heeft: een boek schrijven. En dat boek gaat er komen! Edward stelt de bewoners tijdens het koffie drinken regelmatig de vraag: “Wat kan ik van u leren?” En zo gaat het boek ook heten. Er volgden namelijk al vele mooie verhalen op deze vraag. Edward schrijft het boek niet alleen. Een groep mede-schrijvers zal de vraag “Wat kan ik van u leren?” ieder afzonderlijk aan een oudere medemens stellen en zo wordt elke mede-schrijver verantwoordelijk voor een hoofdstuk van het boek. Ik vind het een gaaf project en het mooie is dat de opbrengst van het boek ten goede komt aan de stichting ‘Goed doen voor een ander’, zodat een steeds grotere groep eenzame ouderen bereikt wordt.

Ik voelde meteen dat ik hier graag aan mee doe, alleen dat hoofdstuk schrijven… ik zag mezelf toch meer in dichtvorm meedoen. Ik heb het Edward voorgesteld en hij reageerde hartstikke enthousiast! Ik heb er erg veel zin in. Op dit moment krijgen de plannen verder vorm. Ik zal nog even geduld moeten hebben, omdat ik pas aan het einde van het traject de gedichten kan schrijven. Zodra er nieuws is, meld ik me weer!


Valentijnsdag

Valentijnsdag… toen het net uit Amerika kwam overwaaien, vond ik het best leuk. En spannend. Maar goed, dat zal ook met mijn leeftijd te maken hebben gehad. En met mijn status natuurlijk. Als single van rond de twintig droom je er toch stiekem van dat er een enorme bos rode rozen bezorgd wordt met een kaartje eraan, waarop je stille aanbidder in prachtige bewoordingen een kleine hint achterlaat.

Na wat jaren ga je zien dat Valentijnsdag commercieel net zo uitgemolken wordt als alle andere feestdagen en is de glans er wel een beetje vanaf. En ook hierin zal mijn relatiestatus een rol gespeeld hebben. Het over en weer geven van cadeautjes tussen partners vind ik toch een stuk minder romantisch dan de eerste stap van een verliefd persoon richting zijn of haar stille liefde. Van die gedachte kan ik nog steeds plaatsvervangende kriebels krijgen. En met die kriebels in mijn buik schreef ik onderstaand gedicht.


Happy ‘Blue Monday’!

De Britse psycholoog Cliff Arnall bedacht in 2005 een – naar zijn zeggen – wetenschappelijk verantwoorde formule waaruit zou blijken dat de maandag van de laatste volle week van januari waarin mensen nog geen salaris ontvangen hebben, de dag is waarop de meeste mensen zich treurig, neerslachtig of weemoedig voelen. Zullen we vandaag het tegendeel bewijzen? 😀


Ik wens je een gelukkig 2017!

Lieve mensen,

Ik wens jullie een heel gelukkig nieuw jaar! Ik hoop dat je in 2017 veel tijd hebt voor de dingen die je écht leuk vindt om te doen. Na in 2016 het roer omgegooid te hebben en mijn eerste succesjes met ‘Taal met een verhaal’ heb ik zelf ook best wat wensen voor 2017. Tegelijkertijd realiseer ik me dat ik – gelukkig – ook invloed kan uitoefenen op de uitkomst van mijn wensen. De quote van Goethe is mijn inspiratie voor 2017. Geloof in jezelf en pak je kansen. Laten we er samen een mooi jaar van maken!


Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial