Valentijnsdag

Valentijnsdag… toen het net uit Amerika kwam overwaaien, vond ik het best leuk. En spannend. Maar goed, dat zal ook met mijn leeftijd te maken hebben gehad. En met mijn status natuurlijk. Als single van rond de twintig droom je er toch stiekem van dat er een enorme bos rode rozen bezorgd wordt met een kaartje eraan, waarop je stille aanbidder in prachtige bewoordingen een kleine hint achterlaat.

Na wat jaren ga je zien dat Valentijnsdag commercieel net zo uitgemolken wordt als alle andere feestdagen en is de glans er wel een beetje vanaf. En ook hierin zal mijn relatiestatus een rol gespeeld hebben. Het over en weer geven van cadeautjes tussen partners vind ik toch een stuk minder romantisch dan de eerste stap van een verliefd persoon richting zijn of haar stille liefde. Van die gedachte kan ik nog steeds plaatsvervangende kriebels krijgen. En met die kriebels in mijn buik schreef ik onderstaand gedicht.

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial